Αιτίες, συμπτώματα και θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας

Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια ασθένεια της οποίας τα συμπτώματα πρέπει να γνωρίζουν όλοι. Αυτή η επικίνδυνη και πολύ συχνή πάθηση μπορεί να είναι σχεδόν αόρατη στα αρχικά της στάδια, αλλά καθώς εξελίσσεται μπορεί να προκαλέσει αφόρητο πόνο και ακόμη και να οδηγήσει σε αναπηρία. Θα μιλήσουμε για το πώς να το αποφύγετε αυτό στο άρθρο μας.

Γιατί αναπτύσσεται η οστεοαρθρίτιδα και πότε πρέπει να ξεκινήσει η θεραπεία;

Οι επώδυνες αισθήσεις στις αρθρώσεις, τα «κλικ» κατά τις κινήσεις και η μειωμένη κινητικότητα των άκρων συχνά περνούν απαρατήρητα: οι περισσότεροι άνθρωποι δεν δίνουν σημασία σε τέτοια σήματα από το σώμα. Εν τω μεταξύ, αυτά τα συμπτώματα μπορεί να υποδηλώνουν μια σοβαρή ασθένεια - οστεοαρθρίτιδα.

Η παραμορφωτική οστεοαρθρίτιδα είναι μια ασθένεια που σχετίζεται με την καταστροφή και τη λέπτυνση του αρθρικού ιστού χόνδρου. Σε αυτή την περίπτωση, ο ιστός της άρθρωσης γίνεται πιο χαλαρός και μεγαλώνει, γεγονός που οδηγεί τελικά στην ανάπτυξη οστικών σπιρουνιών και φλεγμονής στο εσωτερικό της άρθρωσης.

Σε πρώιμο στάδιο, οι ασθενείς βιώνουν ελαφρά ενόχληση στην κίνηση, την οποία μπορεί να μην δίνουν προσοχή. Στο δεύτερο στάδιο της νόσου εμφανίζεται έντονος πόνος, ο οποίος οδηγεί σε περιορισμένη κινητικότητα των αρθρώσεων. Το τρίτο στάδιο, εκτός από πόνο, συνοδεύεται από πλήρη ή σχεδόν πλήρη καταστροφή του ιστού του αρθρικού χόνδρου.

Με την έγκαιρη θεραπεία, μπορείτε να επιβραδύνετε σημαντικά την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας, να διατηρήσετε την κινητικότητα των άκρων και να αποφύγετε σοβαρές χειρουργικές επεμβάσεις - γι 'αυτό είναι τόσο σημαντικό να δείτε έναν ρευματολόγο με τα πρώτα συμπτώματα.

Θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας

Από την οπτική της ευρωπαϊκής ιατρικής, η θεραπεία μιας τόσο σοβαρής ασθένειας όπως η οστεοαρθρίτιδα απαιτεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που λαμβάνει υπόψη τα συμπτώματα σε διαφορετικά στάδια της νόσου. Το σύμπλεγμα των θεραπευτικών μέτρων περιλαμβάνει, εκτός από τη λήψη φαρμάκων, μέτρα απώλειας βάρους, θεραπεία άσκησης, φυσιοθεραπεία και, εάν είναι απαραίτητο, συνταγογραφείται χειρουργική επέμβαση. Το πρόγραμμα θεραπείας καταρτίζεται από έναν ρευματολόγο λαμβάνοντας υπόψη τον εντοπισμό της νόσου και τα χαρακτηριστικά του σώματος του ασθενούς, αλλά περιλαμβάνει απαραίτητα μια ολόκληρη σειρά μέτρων για την καταπολέμηση των εκδηλώσεων της νόσου.

Φαρμακευτική θεραπεία

Το πρώτο καθήκον κατά τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας είναι η ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή στην άρθρωση. Για το σκοπό αυτό, συνταγογραφούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), όπως ιβουπροφαίνη, κετορολάκη, πιροξικάμη, δικλοφενάκη και τα παράγωγά τους - με τη μορφή δισκίων, ενέσεων, πηκτωμάτων, αλοιφών ή πρωκτικών υπόθετων. Θυμηθείτε ότι η λήψη αυτής της ομάδας φαρμάκων ανακουφίζει μόνο τα κύρια συμπτώματα της νόσου. Επιπλέον, η μακροχρόνια χρήση ΜΣΑΦ μπορεί να επιταχύνει τη διαδικασία καταστροφής του χόνδρου, γι' αυτό και πρέπει να χρησιμοποιούνται με μεγάλη προσοχή και μόνο σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.

Η χρήση αναλγητικών είναι ένας άλλος τρόπος για να ανακουφιστεί ο ασθενής από τον πόνο. Σε αντίθεση με τα ΜΣΑΦ, τα αναλγητικά ανακουφίζουν τις φλεγμονώδεις διεργασίες σε μικρότερο βαθμό, αλλά είναι πιο αποτελεσματικά στον έλεγχο του πόνου. Εάν εμφανιστούν μυϊκές κράμπες, συνταγογραφούνται αντισπασμωδικά όπως το Mydocalm. Και οι δύο ομάδες φαρμάκων χρησιμοποιούνται συχνότερα με τη μορφή ενέσεων για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της οστεοαρθρίτιδας, αλλά είναι αναποτελεσματικές στην καταπολέμηση της ίδιας της νόσου.

Τα χονδροπροστατευτικά είναι ένα από τα πιο σημαντικά συστατικά της φαρμακευτικής θεραπείας της οστεοαρθρίτιδας: κορεσίζουν τον ιστό του χόνδρου με θρεπτικά συστατικά και έτσι διεγείρουν την ανάπτυξη των κυττάρων. Η ομάδα των χονδροπροστατευτών περιλαμβάνει, για παράδειγμα, τη γλυκοζαμίνη, η οποία παράγεται με τη μορφή δισκίων ή καψουλών. Δεν μπορεί να αναμένεται γρήγορο αποτέλεσμα από τη λήψη χονδροπροστατευτικών: η βελτίωση της κατάστασης του χόνδρου είναι αισθητή μόνο μετά τη λήψη του φαρμάκου για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, δεν βοηθούν εάν η ασθένεια έχει φτάσει στο τρίτο, πιο σοβαρό στάδιο.

Τα αγγειοδιασταλτικά χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της ροής του αίματος και την ανακούφιση από σπασμούς μικρών αγγείων. Η λήψη τέτοιων φαρμάκων σε συνδυασμό με χονδροπροστατευτικά ενισχύει την επίδρασή τους: τα θρεπτικά συστατικά εισέρχονται στον ιστό του χόνδρου σε μεγαλύτερο όγκο.

Φυσικοθεραπεία

1. Θεραπεία κρουστικών κυμάτων. Χρησιμοποιώντας τη θεραπεία κρουστικών κυμάτων (SWT) για την οστεοαρθρίτιδα, μπορούμε να εξαλείψουμε μία από τις κύριες αιτίες του πόνου: τις διεργασίες με ακανθώδη οστά - οστεόφυτα. Υπό την επίδραση υπερηχητικών κυμάτων, οι «άκρες» μαλακώνουν και διαλύονται με την πάροδο του χρόνου, βελτιώνοντας την αποτελεσματικότητα της ροής του αίματος και τις μεταβολικές διεργασίες. Παρά όλα τα πλεονεκτήματα, η θεραπεία κρουστικών κυμάτων είναι αποτελεσματική μόνο στα αρχικά στάδια της αρθροπάθειας και έχει πολλές αντενδείξεις, γι' αυτό και συνταγογραφείται με προσοχή.
2. Αυτοματοποιημένη ηλεκτρομυοδιέγερση με καθετοποίηση. Η χρήση ηλεκτρικών ερεθισμάτων για τη σύσπαση των μυών είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για κλινήρεις ασθενείς και για σοβαρούς τραυματισμούς όταν αντενδείκνυνται οι απαραίτητες σωματικές ασκήσεις. Αν και η ηλεκτρομυοδιέγερση δεν είναι ο πιο συνηθισμένος σκοπός στην αρθροπάθεια, η χρήση της βοηθά στην αύξηση του μυϊκού τόνου και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, γεγονός που έχει θετική επίδραση στη δυναμική της ανάρρωσης.
3. Υπερφωνοφόρηση. Αυτή η διαδικασία συνδυάζει δύο τύπους επιδράσεων – κύματα υπερήχων και φάρμακα. Αυτό σας επιτρέπει να αυξήσετε σημαντικά την επίδραση των φαρμάκων που χρησιμοποιούν φωνοφόρηση: χάρη στον υπέρηχο, οι ουσίες τους παραδίδονται στα "κύτταρα-στόχοι" και απορροφώνται από αυτά πολύ πιο ενεργά.
4. Οζονοθεραπεία. Η εισαγωγή ενός μείγματος αερίων στην κάψουλα της άρθρωσης ανακουφίζει από τον πόνο και τη φλεγμονή, βοηθά στην αποκατάσταση της κινητικότητας των αρθρώσεων και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος. Κατά κανόνα, η οζονοθεραπεία συνταγογραφείται σε πολλές ενέσεις ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου.

Μέθοδοι παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής

Στην κινεζική ιατρική, η αποκατάσταση της υγείας των αρθρώσεων ξεκινά με διαγνωστικά, κατά τα οποία αξιολογείται η γενική κατάσταση του σώματος και προσδιορίζεται η αιτία της οστεοαρθρίτιδας. Ο γιατρός στη συνέχεια δημιουργεί ένα πρόγραμμα για να επηρεάσει τα βιολογικά ενεργά σημεία. Η σύνθετη θεραπεία της αρθροπάθειας περιλαμβάνει τις ακόλουθες μεθόδους TCM:

• Βελονισμός (βελονισμός) – τοποθέτηση των καλύτερων βελόνων σε σημεία σε συγκεκριμένο συνδυασμό.
• Φυτοκομπρέσες – «πιέσεις» από φαρμακευτικά βότανα.
• Μοξοθεραπεία – ζέσταμα με πούρα αψιθιάς.
• Βελονισμός Tuina.

Η κύρια εστίαση είναι στον βελονισμό ως την πιο αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδο στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική. Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα προσόντα του ειδικού. Στα χέρια ενός έμπειρου γιατρού, ο ασθενής θα παρατηρήσει σύντομα βελτίωση της ευεξίας του, συνοδευόμενη από ανακούφιση από τον πόνο, αποκατάσταση της κινητικότητας των αρθρώσεων, ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και ομαλοποίηση της κυκλοφορίας του αίματος και του μεταβολισμού[2].

Άλλες μέθοδοι για τη μη χειρουργική θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας:

• Θεραπευτική άσκηση. Η θεραπεία άσκησης για την οστεοαρθρίτιδα θεωρείται ένας εξαιρετικός τρόπος για τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στην πάσχουσα άρθρωση και την ενίσχυση των μυών. Κατά κανόνα, ο γιατρός συνιστά να ξεκινήσετε με απλές ασκήσεις και να αυξήσετε σταδιακά τον αριθμό των επαναλήψεων.
• Μηχανοθεραπεία. Η φυσιοθεραπεία μπορεί να συμπληρωθεί με μηχανοθεραπεία – ασκήσεις με τη χρήση ειδικών προσομοιωτών. Οι συσκευές σας επιτρέπουν να αυξήσετε το φορτίο κατά τη διάρκεια της γυμναστικής (χρησιμοποιώντας διαφορετικά βάρη) και ταυτόχρονα να προστατεύσετε την επώδυνη άρθρωση από ζημιά. Όπως η θεραπεία άσκησης, η μηχανοθεραπεία βοηθά επίσης στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και στην αύξηση του μυϊκού τόνου.
• Κοινή έλξη. Η ουσία της διαδικασίας είναι να "τεντώσει" μηχανικά την άρθρωση χρησιμοποιώντας μια ειδική συσκευή για 15-20 λεπτά. Αυτό σας επιτρέπει να μειώσετε το φορτίο στην άρθρωση, να επιβραδύνετε την ανάπτυξη της αρθροπάθειας και να μειώσετε σημαντικά τον πόνο του ασθενούς. Για τη βελτίωση και την εδραίωση των αποτελεσμάτων, ένα μάθημα με 10-12 συνεδρίες διεξάγεται περίπου κάθε έξι μήνες.
• Λεμφική παροχέτευση και θερμαντικό μασάζ. Αυτές οι διαδικασίες βοηθούν στο ζέσταμα της πάσχουσας περιοχής, στην ανακούφιση από σπασμούς και πόνους και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στις αρθρώσεις. Εάν ο ασθενής έχει περιορισμένη κινητικότητα, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί λεμφική παροχέτευση και θερμικό μασάζ.
• Συνταγή διαιτητικής διατροφής. Η διόρθωση βάρους είναι ένας τρόπος για να μειωθεί σημαντικά το φορτίο στην άρθρωση και να επιβραδυνθεί η ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας. Φυσικά, η τήρηση μιας δίαιτας από μόνη της δεν συμβάλλει στην ανάρρωση, αλλά σε συνδυασμό με άλλες διαδικασίες μπορεί να έχει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
• Διόρθωση του τρόπου ζωής. Για την καταπολέμηση της αρθροπάθειας, ο ασθενής πρέπει να επανεξετάσει σημαντικά τον συνήθη τρόπο ζωής του και να φορά μόνο άνετα παπούτσια, να χρησιμοποιεί μόνο άνετα έπιπλα και οι γυναίκες να αποφεύγουν τα ψηλοτάκουνα. Καλό είναι επίσης να κόψετε τις κακές συνήθειες και να αποφύγετε την υπερβολική σωματική δραστηριότητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η χρήση όρθωσης και οι τακτικές επισκέψεις στην πισίνα και τη σάουνα είναι ευεργετικές. Ένας ολοκληρωμένος κατάλογος συστάσεων μπορεί να ληφθεί από τον θεράποντα ιατρό, τον οποίο θα δημιουργήσει ανάλογα με την κατάσταση του ασθενούς.

Χειρουργική θεραπεία

1. Παρακέντηση (ελάχιστα επεμβατική διαδικασία). Χρησιμοποιείται επίσης για τη διάγνωση της νόσου. Μια βελόνα εισάγεται στην κάψουλα της άρθρωσης και αφαιρεί μέρος του υγρού. Αυτό σας επιτρέπει να αποκτήσετε υλικό για ανάλυση, να μειώσετε το φορτίο στην κάψουλα και, εάν είναι απαραίτητο, να εγχύσετε επίσης κορτικοστεροειδή απευθείας στο σημείο της φλεγμονής.
2. Διαγνωστική αρθροσκόπηση. Κατά τη διάρκεια της αρθροσκόπησης, μια ειδική συσκευή αρθροσκοπίου εισάγεται στο δέρμα μέσω μικροτομών. Αυτό επιτρέπει την ενδελεχή εξέταση της άρθρωσης και την αφαίρεση των διαχωρισμένων θραυσμάτων του χόνδρου, εξαλείφοντας έτσι τα αίτια της φλεγμονώδους διαδικασίας και του πόνου.
3. Διορθωτική οστεοτομία. Η ουσία αυτής της χειρουργικής διαδικασίας είναι να λιμάρουμε τα οστά του ασθενούς και στη συνέχεια να τα στερεώνουμε σε διαφορετική γωνία. Η χειρουργική επέμβαση σάς επιτρέπει να μειώσετε το φορτίο στην άρθρωση και να εξαλείψετε τον πόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ένα τέτοιο ριζικό αποτέλεσμα σπάνια συνταγογραφείται - το φορτίο στο σώμα του ασθενούς είναι πολύ μεγάλο και η περίοδος αποκατάστασης είναι πολύ μεγάλη.
4. Ενδοπροσθετική. Σε περιπτώσεις που άλλες μέθοδοι θεραπείας δεν έχουν βοηθήσει και η νόσος έχει καταστρέψει εντελώς ή σχεδόν ολοκληρωτικά τις αρθρώσεις, αντικαθίστανται με προθέσεις από πλαστικό, μέταλλο ή κεραμικό. Η αντικατάσταση μιας ενδοπρόθεσης είναι μια δύσκολη και δαπανηρή επέμβαση που απαιτεί μακροχρόνια αποκατάσταση. Πολλοί ασθενείς συνεχίζουν να υποφέρουν από πόνους για αρκετούς μήνες μετά την επέμβαση. Ωστόσο, η ενδοπροσθετική είναι συχνά η μόνη εναλλακτική για τον ασθενή στην προοπτική ακινητοποίησης. Η διάρκεια ζωής των σύγχρονων προθέσεων είναι είκοσι χρόνια και όλα αυτά τα χρόνια ο ασθενής μπορεί να ζήσει μια πλήρη ζωή.

Συμπτώματα και χαρακτηριστικά της θεραπείας της αρθροπάθειας διαφόρων τύπων

Παρά τα κοινά συμπτώματα, η αρθροπάθεια διαφορετικών αρθρώσεων έχει τα δικά της σημεία και χαρακτηριστικά θεραπείας. Για παράδειγμα, η χρήση αλοιφών για αρθρώσεις της άρθρωσης του ισχίου είναι αναποτελεσματική λόγω των μυών και του λιπώδους ιστού, γεγονός που εμποδίζει το φάρμακο να φτάσει στο σημείο της φλεγμονής. Ωστόσο, οι ίδιες αλοιφές λειτουργούν καλά όταν εφαρμόζονται στην άρθρωση του γόνατος ή του αγκώνα. Ας ρίξουμε μια ματιά σε ποια συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά για την οστεοαρθρίτιδα των αρθρώσεων (αστραγάλος, γόνατο, αγκώνας, ώμος, δάχτυλο και ισχίο) και ποια θεραπεία είναι κατάλληλη για καθεμία.

• Θεραπεία αρθρώσεων των αρθρώσεων του χεριού (δάχτυλα). Στα αρχικά στάδια, η ασθένεια είναι αισθητή μόνο μέσω ενός ελαφρού τσακίσματος και ελαφρού πόνου κατά την κίνηση των χεριών, αλλά χωρίς θεραπεία γίνεται οπτικά αισθητή: εμφανίζονται αισθητές πάχυνση στις φάλαγγες των δακτύλων στην περιοχή της άρθρωσης. Ο πόνος εντείνεται και γίνεται σταθερός, εμφανίζεται κάψιμο και παλμός στα δάχτυλα. Τα ΜΣΑΦ και τα κορτικοστεροειδή χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του πόνου και της φλεγμονής. Το μασάζ, τα χονδροπροστατευτικά και η έλξη των δακτύλων χρησιμοποιούνται για την επιβράδυνση της καταστροφής του χόνδρου.
• Θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του ώμου. Επώδυνες μυϊκές κράμπες, μειωμένη κινητικότητα των χεριών, «οσφυαλγία» κατά την ανύψωση και την πλάγια κίνηση – όλα αυτά είναι συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ώμου. Το μασάζ και η φυσιοθεραπεία συνταγογραφούνται σε συνδυασμό με τη χρήση αντισπασμωδικών και ενδοαρθρικές ενέσεις παυσίπονων.
• Θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του αγκώνα. Τα συμπτώματα της νόσου της άρθρωσης του αγκώνα περιλαμβάνουν έναν δυνατό ήχο τριξίματος όταν λυγίζετε τους αγκώνες και μετακινείτε τα χέρια, πόνο «τσούξιμο» και μυϊκή αδυναμία. Για να απαλλαγούμε από αυτό το είδος αρθρώσεων, χρησιμοποιούνται φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες, κομπρέσες και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα με τη μορφή αλοιφών.
• Θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του ισχίου. Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου χαρακτηρίζεται από ένα «ήπιο» τσούξιμο των αρθρώσεων, επώδυνες ή δυσάρεστες αισθήσεις στο κάτω μέρος της πλάτης κατά την κίνηση ή έντονη κόπωση. Κατά τη θεραπεία της νόσου, τα παυσίπονα συνταγογραφούνται με τη μορφή ενέσεων, καψουλών ή δισκίων, καθώς και κομπρέσες με αντιφλεγμονώδη διαλύματα.
• Θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος. Στην περίπτωση της γονάρθρωσης, οι ασθενείς παραπονιούνται για θορύβους τσακίσματος κατά την κίνηση, πόνο στην περιοχή της γάμπας, ιδιαίτερα υπό μεγάλη καταπόνηση, και διεύρυνση της άρθρωσης. Η σύνθετη θεραπεία περιλαμβάνει: θεραπεία κρουστικών κυμάτων, έλξη αρθρώσεων, φυσιοθεραπεία, χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (αλοιφών) και χρήση κομπρέσων.
• Θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας της ποδοκνημικής άρθρωσης. Μυρμήγκιασμα, ερυθρότητα, τσούξιμο, κλικ στην περιοχή του ποδιού, γρήγορη κόπωση κατά το περπάτημα - αυτά τα συμπτώματα υποδηλώνουν την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του αστραγάλου. Η φυσιοθεραπεία, το μασάζ και τα θεραπευτικά λουτρά είναι αποτελεσματικά για τη θεραπεία αυτού του είδους της νόσου. Θα πρέπει επίσης να μειώσετε το άγχος στον αστράγαλο σας.

Για να αποφύγετε την εμφάνιση αρθρώσεων, ειδικά εάν υπάρχει προδιάθεση, θα πρέπει να τηρείτε απλούς κανόνες: να φοράτε άνετα παπούτσια, να εξασφαλίζετε σωματική δραστηριότητα, να είστε προσεκτικοί κατά την προπόνηση, να αποφεύγετε τραυματισμούς και υποθερμία. Για την πρόληψη της νόσου, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διατηρηθεί ένα φυσιολογικό βάρος, γιατί κάθε επιπλέον κιλό αυξάνει την καταπόνηση των αρθρώσεων.